Uszkodzenie więzadła krzyżowego/ACL

Jeśli odczuwasz niestabilność kolana, a wcześniej obecny był jakiś uraz kolana to bardzo możliwe, że doszło do uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego. Jest to więzadło, które znajduje się wewnątrz stawu kolanowego łącząc swoim przebiegiem kość udową z kością piszczelową zapewniając stabilność kolana w projekcji strzałkowej tzn. powoduje iż kość piszczelowa nie przesuwa się do przodu względem kości udowej.

Zielony - Więzadło krzyżowe przednie/ACL

 

 

Do uszkodzenie tego więzadła dochodzi najczęściej w przebiegu:
1.urazu skrętnego kolana
2.przyblokowania kolana podczas ruchu – w wyniku uderzenia(np. kopnięcie w nieruchomy przedmiot, blokady podudzia podczas ruchu w stawie)
3.schodzenia ze schodów – działają tu siły ścinające W znacznej części przypadków uszkodzenia ACL dochodzi do krwawienia z miejsca przyczepu więzadła  - staw wypełnia się krwią- konieczna jest punkcja. Nie jest to jednak norma i znaczna część przypadków przebiega bez ostrych/nieprzyjemnych objawów. W części przypadków uszkodzenia dochodzi także do uszkodzenia łąkotek stawu - kość udowa przesuwa względem piszczeli zrywając łąkotkę

Objawy które mogą wskazywać na uszkodzenie tego więzadła to:

A)W okresie świeżo po urazie:
1.opuchniecie stawu – krew w stawie
2.ograniczenie wyprostu – bólowe bądź wynikające z interpozycji więzadła pomiędzy kości
3.ból - wynika z naciągania więzadła

B)Po pewnym okresie od urazu:
1.uczucie niestabilności – przebiega pod różnymi postaciami:
+wrażenie przeprostu kolana +uczucie ustępowania kolana, nienadążania za resztą ciała- przy nagłym zatrzymaniu się
+uczucie otwierania się kolana

 

Czerwony - kolano z niepełnym wyprostem i wysiękiem w zachyłku nadrzepkowym(punkcja wykazała krew)

Jest to charakterystyczny obraz chorego z uszkodzeniem ACL

Rozpoznanie

Stawia się je na podstawie wywiadu, badania fizykalnego – największa wartość, badania MR,USG(najmniejsza wartość diagnostyczna) bądź potwierdzając  uszkodzenie w artroskopii. W części przypadków nawet pomimo zachowania więzadła, w wyniku jego rozluźnienia dochodzi do niestabilności i odwrotnie , u niektórych z uszkodzeniem całkowitym więzadła nie ma odczucia niestabilności.

 

 

Leczenie

Zależy ściśle od objawów:
1.Przy braku niestabilności, blokady stawu – leczenie jest zachowawcze – rehabilitacja
2.W przypadku blokady po świeżym urazie  - artroskopia kolana celem usunięcia blokady ew.rekonstrukcja w przypadku niestabilności
3.Przy niestabilności stawu- rehabilitacja celem wzmocnienia aparatu mięśniowego, orteza zegarowa kolana, przy braku poprawy rekonstrukcja więzadła.

Najczęstsze pytania dotyczące schorzenia

1.Czy każdy przypadek uszkodzenia wymaga leczenia operacyjnego?
U osób młodych <30 roku życia leczeniem z wyboru jest zazwyczaj zabieg operacyjny – na podstawie długiego okresu obserwacji zauważono, iż w wyniku zmiany biomechaniki ruchu w stawie dochodzi do powolnego uszkodzenia chrząstki stawu prowadząc do szybszych zmian zwyrodnieniowych W razie braku objawów niestabilności kolana, przy zwartym stawie i wieku >40 roku życia leczenie operacyjne mimo, że wciąż możliwe, nie jest leczeniem z wyboru

2.Czy zabieg operacyjny zabezpiecza na stałe przed kolejnym uszkodzeniem?
Niestety u osób po operacji ,w perspektywie 10 lat, nawet  w 50% przypadków dochodzi do powtórnego uszkodzenia. Skoro zdrowe więzadło mogło się uszkodzić, tak i przeszczep, który nie jest unaczynioną tkanką, może ulec uszkodzeniu.